Belgische bookmakers 2026: 25 domeinen, 24 dossiers en geen bonus in zicht

13.11.2026 · De vergunninggegevens zijn gecontroleerd tegen het register van de Kansspelcommissie (KSC / Commission des jeux de hasard) en de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Beoordelingskader: welke wegen naar een wedsite in België echt bestaan

Er zijn precies twee manieren om in België op sport te wedden: bij een houder van de aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie, of bij een aanbieder die die vergunning niet heeft en dus buiten het Belgische stelsel werkt. Er is geen derde weg, en er is geen grijze zone waarin iets mag omdat het technisch kan. Wie in een willekeurige zoekmachine op zoek gaat naar een bookmaker krijgt tientallen resultaten, en het merendeel daarvan hoort bij de tweede categorie: sites die in het Nederlands zijn opgesteld, de Belgische voetbalcompetities in hun aanbod hebben en er uitzien als een lokaal kantoor, maar nergens in het register van de toezichthouder staan.

Dat onderscheid is de kern van dit onderwerp. Niet de vraag welk merk de mooiste app heeft — daar komen we zo — maar de vraag welke weg een speler kiest, en wat die keuze hem kost en oplevert. De twee wegen verschillen namelijk niet alleen in veiligheid. Ze verschillen in leeftijd, in betaalmiddelen, in de reclame die je over je heen krijgt, in de limiet die op je rekening staat, in de instantie waar je terechtkan met een klacht, en in wat er gebeurt als je zelf vindt dat je te ver gaat.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Op deze pagina lopen we die twee wegen één voor één af: eerst het wettelijke kader en het register, dan de bescherming die eraan vast hangt, dan het sportaanbod, dan de vergelijking van tien platforms die echt in het register staan, en tot slot de basis van het wedden zelf — wat een inzet is, wat een quotering is, wat de bookmaker inhoudt en wat de marge overblijft. Wie alleen wil weten welk platform past, kan de onderstaande tabel als startpunt nemen en van daaruit inlezen.

Geen van de tien platforms hieronder is een aanbeveling, en de volgorde is geen klassement op populariteit — marktaandelen voor de Belgische wedmarkt bestaan niet publiek. Wat de volgorde wél is, is een selectie van merken waarvan de eigen app-vermelding of eigen site iets vertelt over het sportaanbod. Een merk dat hier niet tussen staat, is niet daardoor onvergund.

Wat deze tabel meteen duidelijk maakt: de dossiers lopen ver uiteen in ouderdom, van 116431 tot 163192, en dat zijn dossiernummers, geen chronologie met een publieke betekenis. Belangrijker is de kolom ernaast. Bij zeven van de tien merken gaat het om een app-uitgever of een leeftijdsvermelding, niet om iets wat een speler in zijn voordeel kan omrekenen. Alleen bij Scooore en Golden Palace Sports staat er iets concreets over wat je met je geld kan doen — bij de ene via ingestelde limieten, bij de andere via de betaalmethoden. Dat is niet omdat die twee betere bookmakers zijn. Het is omdat hun eigen vermeldingen meer loslaten dan die van de rest.

De vergunning is trouwens niet overdraagbaar op een merknaam. Een domein is vergund, een merk niet, en daar komen we in de volgende sectie op terug met de gevolgen die dat heeft voor hoe je zelf controleert of je op de juiste site zit.

Toezicht op de Belgische wedmarkt: één register, 25 domeinen en een gesloten deur

De Belgische toezichthouder op kansspelen is de Kansspelcommissie, in het Frans de Commission des jeux de hasard, afgekort KSC of CJH. De basistekst waarop ze steunt is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Die wet is geen historisch document: de geconsolideerde versie toont een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met meerdere bepalingen — waaronder artikelen 43 en 54 — die op 1 juni 2026 in werking traden. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, staat niet vast, en daarom schrijft niemand met zekerheid welke regel vandaag precies anders luidt dan gisteren. Wie een beslissing neemt op basis van één wettekst, doet er goed aan de geconsolideerde versie zelf te openen.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Het model dat de wet neerzet is gesloten en geplafonneerd. Online weddenschappen mogen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die vergunning wordt enkel toegekend aan iemand die al een vergunning A, B of F1 heeft voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8). Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal wedorganisatoren te plafonneren; hoe hoog dat plafond vandaag ligt, staat niet vast, en het register van 9 oktober 2026 toont 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen.

De vergunning is een Belgische vergunning. Een Maltese, Curaçaose of Britse licentie vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website: het domein is vergund, de merknaam niet. Dat heeft een praktische consequentie die weinig spelers kennen. Een merk dat in België een vergunning heeft, kan tegelijk op een ander domein actief zijn dat er niet onder valt — en een speler die op het verkeerde domein terechtkomt, zit bij een aanbieder zonder Belgische vergunning, ook al staat dezelfde naam boven de pagina. Wie twijfelt, controleert dus niet het logo maar het adres, en legt dat adres naast het register van de Kansspelcommissie.

Wat het register wél laat zien, is dat de klassen gescheiden zijn. Voor weddenschappen bestaan er vier: F1 voor het organiseren van weddenschappen, met periodes van negen jaar die hernieuwbaar zijn; F1+ voor de online variant; F1P voor paardenweddenschappen (artikel 43/2/1); en F2 voor het aannemen van weddenschappen, met periodes van drie jaar, voor kantoren. Paardenrennen staan op een aparte vergunning en een aparte lijst voorwaarden die de Koning oplegt; welke van de paardenhuizen in het register — Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce — de onderlinge weddenschap online uitbaat, staat niet vast.

Dan de vraag wat er eigenlijk onder een weddenschap valt. De wet omschrijft een “weddenschap” als een spel waarbij elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voordoet; de “onderlinge weddenschap” is de poolvorm, de “weddenschap tegen notering” is de weddenschap op de uitslag van een gegeven feit — het type dat een bookmaker aanbiedt. Het beoefenen van sport zelf valt buiten de wet.

Wat niet mag, staat met zijn voorwaarden in artikel 43/1. Een verbod geldt voor een gebeurtenis of activiteit die strijdig is met de openbare orde, voor gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en voor activiteiten waaraan vooral deelnemers onder 21 jaar meedoen — jeugdsport dus niet. Daarnaast kan de Kansspelcommissie weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet gegarandeerd kan worden. Dat lagere competities bij de volwassenen als zodanig verboden zijn, staat in de gelezen tekst niet.

Een reeks onderwerpen blijft in die tekst onbesproken, en dat is zelf een gegeven om te kennen. Voor live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen is geen specifieke bepaling gevonden; operators bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie er iets aan beperkt, staat niet vast. Voor esports, virtuele sporten en een wedbeurs — de dichtstbijzijnde term in de wet is de onderlinge weddenschap — staat niet vast of ze mogen of verboden zijn. Wat een lezer daaruit moet opmaken: het feit dat iets ontbreekt in het aanbod van een vergunde site betekent niets over de legaliteit van dat product in het algemeen, en het feit dat een vergunde site iets aanbiedt betekent niets over de vraag of de toezichthouder het graag ziet. Beide vragen stel je aan de Kansspelcommissie, niet aan de bookmaker.

Toezicht in de praktijk: wat een speler aan zijn kant moet controleren

De theorie van de vorige sectie is bruikbaar zodra een speler ze omzet in een handeling. En de handeling is klein: een domeinnaam intypen en kijken of hij in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende F1+-vergunning staat. Dat register is openbaar en de uittreksel van 9 oktober 2026 telde 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat verschil van één is geen detail: een dossier hoort bij een landelijke inrichting, en die kan meer dan één domein uitbaten. De vergunde eenheid is het domein, dus wie op een ander domein van dezelfde groep speelt, speelt niet automatisch onder dekking.

Belangrijker nog dan het register is wat er in de wet zelf rond de vergunning staat: de plicht tot controle. Bij deelname aan weddenschappen worden naam, voornaam en geboortedatum gecontroleerd, online en offline, bij elke vergunde operator. Dat gebeurt via EPIS, het Excluded Persons Information System, dat sinds 2004 door de Kansspelcommissie wordt beheerd en alle uitgesloten spelers bundelt. Anoniem wedden is daardoor niet mogelijk bij een vergunde operator, en dat is geen formaliteit: die controle is precies de reden waarom een speler met een opgelopen gokprobleem bij een Belgische site niet gewoon een nieuw account kan openen onder een andere naam of een andere woonplaats.

Krediet is in hetzelfde register van beperkingen geplaatst. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Een speler kan zich bij een Belgische site dus niet op krediet inzetten, en dat is een van de winsten van het vergunde model die zelden wordt uitgesproken.

Blijft de vraag wat een lezer doet als hij vermoedt dat hij niet goed zit. De Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden; die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd, zodat de toegang geblokkeerd kan worden (artikel 43/8 § 2). De pagina van de Kansspelcommissie over door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026, en vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Vijf jaar is kort voor een lijst met duizend namen. Wie op een adres stuit dat daar niet op staat maar ook niet in het F1+-register, heeft nog altijd geen vergunning gevonden — hij heeft alleen geen bevestiging van het tegendeel. De burgerlijke route staat trouwens ook open: elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites (artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht). Of betalingsstromen geblokkeerd worden, staat niet vast.

De sancties verdienen een aparte blik. Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden (artikel 4 § 1), met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64), en artikel 65 laat een verdubbeling toe. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen; die bandbreedte sluit niet aan bij artikel 64 en blijft dus een cijfer dat de Kansspelcommissie zelf noemt. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden. De regel die daaruit volgt is even simpel als onaangenaam: op een illegale site is niet de aanbieder als eerste aansprakelijk, maar de speler. Deze pagina is trouwens zelf niet immuun. Wie een niet-vergund merk promoot, valt onder artikel 4 § 2; of een onafhankelijke beoordelingspagina onder artikel 61 valt, staat niet vast.

En dan het punt waar de twee wegen het scherpst uit elkaar lopen. EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning hoeft het register niet te raadplegen, heeft geen vergunning van de Kansspelcommissie, voert geen Always Play Legally-logo en biedt geen Belgische klachtenroute. Wie daar speelt, speelt in een zone zonder de bescherming van deze sectie. Geen merknaam, geen concrete methode: het is genoeg om te weten dat er niemand is om naartoe te gaan.

Leeftijd, limiet en uitsluiting: de bescherming die aan de vergunning hangt

Het wettelijke minimum: 21 jaar, en dat is geen formaliteit

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 (artikel 54 § 1), en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. Het is een van de weinige punten waarop België duidelijk strenger is dan de buurlanden, en het verklaart waarom een reeks platforms die elders met 18+ adverteren in hun Belgische vermelding 21+ voorschrijven. Op 711 Sports bijvoorbeeld is de vermelding 21+ verplicht. Dat merken dezelfde merknaam in twee landen anders voeren, is geen inconsistentie van de wet maar een gevolg ervan.

Hetzelfde geldt voor de handhaving aan de andere kant van de teller. Laat een operator een minderjarige speler toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat. Dat is een boete in natura: niet een bedrag dat de operator afdraagt, maar een inzet die hij nooit had mogen aannemen en dus kwijt is.

De stortingslimiet van 200 euro per week, en wat ze niet dekt

De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Twee woorden in die regel doen het echte werk. “Per website” betekent dat de limiet niet meeschaalt met het aantal rekeningen: wie bij drie vergunde sites speelt, heeft drie aparte limieten, en dat is de zwakke plek van het hele systeem. “Gestort” betekent dat de limiet geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten. Een speler die zijn tegoed opmaakt en opnieuw stort, merkt de limiet dus wel; een speler die zijn tegoed opnieuw inzet zonder te storten, niet.

Het bedrag is overigens niet altijd 200 euro geweest; het is in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro. Een verlaging verandert het gedrag niet meteen, maar ze verandert wel de vraag die een speler zichzelf stelt: hoe vaak wil ik eigenlijk storten.

Verhoging is mogelijk, maar niet op verzoek van de speler alleen. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen. Wie daar wel staat, houdt de limiet. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd — naar beneden is de deur altijd open, naar boven nooit automatisch.

Eén voorbehoud hoort erbij, en het is precies het voorbehoud dat deze sectie niet mag gladstrijken: of dezelfde wekelijkse limiet identiek geldt voor online weddenschappen als voor casino, staat in de weddenschapspecifieke tekst niet vast. Casino en wedden zijn aparte vergunningen met aparte regels, en een casinolimiet is nooit automatisch een wedlimiet.

EPIS en het vrijwillige toegangsverbod

EPIS staat open in beide richtingen. Een inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen, waaronder magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden, of van een voorlopig bewindvoerder.

De variant die de speler zelf kiest, heeft een eigen tijdlijn. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Die drie maanden zijn de reden waarom de keuze werkt: ze nemen de impuls weg die het verbod zelf overtollig zou maken. Wie eraan denkt om zich morgen toch weer aan te melden, weet vandaag al dat het niet morgen lukt.

De Kansspelcommissie zegt zelf dat ze niet verantwoordelijk is voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch speelt. Dat is een eerlijke formulering en tegelijk een waarschuwing: EPIS is een register, geen muur. De gegevens worden vijf jaar bewaard nadat de uitsluiting eindigt; een minimum- en maximumduur van de uitsluiting zelf staat niet vast.

Wat een operator zelf aanbiedt

Naast de wettelijke limiet bestaan er tools per platform, en die verschillen meer dan de regels. Scooore laat limieten voor inzet, tijd en stortingen instellen, laat het speelgedrag opvolgen en laat persoonlijke hulp inschakelen — het spelen is er voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten en verwijst voor zelfuitsluiting naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. 711 Sports verwijst naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help.

Het patroon in die drie is leerzaam. Elke operator met een Belgische vergunning is verplicht een preventieboodschap te tonen; hij kiest zelf hoe ver hij daarnaast gaat. Een tijdslimiet is iets anders dan een stortingslimiet. Een tool als BetBlocker blokkeert toegang, een limiet begrenst het bedrag, en een zelfuitsluiting bij de Kansspelcommissie raakt al je vergunde rekeningen tegelijk — dat laatste is de krachtigste van de vier en de enige die je niet bij één merk vastlegt.

Hulp die losstaat van het spel

Wie hulp zoekt, hoeft dat niet bij een bookmaker te doen. SOS Gokken, in het Frans SOS Jeux, is bereikbaar op 0800 35 777; de website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. In het Franstalige Brussel bestaan daarnaast joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Geen limiet, geen reclame, geen merknaam: dit is de enige plek in dit onderwerp waar het commerciële belang volledig wegvalt, en daar is geen grap over te maken.

Wedden in België: wat een vergunde site je nalaat, en wat je verliest zonder vergunning

Reclame: het dichtst bij een bonus die een vergunde operator nog mag komen

Hier komt de eigenaardigheid van de Belgische markt bovendrijven. Wie vanuit een ander land naar een Belgische wedsite kijkt, zoekt een welkomstbonus en vindt er geen. Dat is geen zuinigheid. Artikel 60 verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelkrediet of om het even welk voordeel in welke vorm dan ook te geven om spelers aan te trekken of te houden, en dat geschenkverbod is van kracht sinds 1 september 2024. Een welkomstbonus of een gratis weddenschap maakt dus geen deel uit van een vergund Belgisch aanbod — niet omdat het aanbod er toevallig geen heeft, maar omdat het verboden is.

Er is een geschiedenis bij dat verbod die het de moeite maakt om te kennen. Een eerdere bonuslimiet uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd. Daarom staat er vandaag geen bonusplafond in de wet: er is geen plafond, er is een verbod.

Reclame is in dezelfde beweging ingeperkt. Artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64). Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, legt vast waar dat toe leidt: vergunninghouders mogen alleen op hun eigen website en eigen sociale accounts adverteren, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte personen of fictieve figuren, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap.

Sportsponsoring volgt dezelfde lijn. Stadionreclame is verboden vanaf 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo van een operator op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorkant, tot 31 december 2027, en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in vraag stelde; of het standhoudt, staat niet vast.

Voor een speler betekent dit alles één ding heel concreet: de opdringerige bonusreclame die het wedden in andere landen kenmerkt, is hier weggehaald. De prijs die je daarvoor betaalt is dat een vergunde site je niet kan lokken met speelkrediet dat je elders wel krijgt. Wie een welkomstbonus als breekpunt ziet, moet dus buiten België kijken. Wie wil weten welke verplichtingen daaruit volgen, leest de volgende paragraaf.

Wat bewust meespelen op een illegale site een speler zelf kan kosten

De boetebedragen staan al op deze pagina; de aansprakelijkheidsvraag is een andere. Het wettelijke uitgangspunt is dat de speler die bewust meedoet, zelf in het vizier komt — niet de aanbieder eerst. Dat is de omkering die veel spelers niet verwachten. In de meeste discussies over illegale sites gaat het over de aanbieder, en in de Belgische wet staat de deelnemer ook in de lijst.

Daar komt iets bij wat je in een bonusland niet hebt: een site zonder Belgische vergunning hoeft EPIS niet te raadplegen, voert geen vergunning van de Kansspelcommissie en biedt geen Belgische klachtenroute. Sta je op zo'n site en loopt er iets mis met een uitbetaling, dan is er geen instantie in België die voor je in de bres springt. De blokkadelijst van de Kansspelcommissie laat zien dat dit geen theorie is: 1.016 genummerde vermeldingen, recentste beslissing 28 september 2026.

Wat een speler aan de andere kant wint bij een vergunde site, is concreet en opsombaar zonder één merknaam: een leeftijdscontrole op 21 jaar, de EPIS-controle, een wekelijkse stortingslimiet van 200 euro per website, een Belgische toezichthouder met een Belgische klachtenweg, en geen bonusdruk. Dat is geen marketinglijstje. Het is de inventaris van wat er wegvalt zodra het domein de vergunning niet heeft, en het is de enige vergelijking tussen de twee wegen die een speler nodig heeft.

Sportaanbod en toernooien: WK-voetbal, wielrennen en waar het aanbod ophoudt

Van WK 2026 tot een dinsdagavond in de Jupiler Pro League

Sportweddenschappen zijn in België het F1+-product; het is de vergunning waaronder een aanbieder vaste quoteringen op sport mag geven. Wat een speler daar in de praktijk van merkt, is dat het aanbod rond de grote toernooien het breedst is: het WK voetbal van 2026, de wielerklassiekers, de vaste ronde van de Belgische competitie. Rond een toernooi als het WK loopt het aantal markten per wedstrijd op van enkele tientallen naar honderden, en de vraag die een speler daarbij hoort te stellen is niet welke markten er zijn, maar wat ze kosten. Dat rekenen we toe in de sectie over de marge.

Er zijn ook sporten waarvoor de wet de deur dichthoudt. Wedden op activiteiten waaraan vooral deelnemers onder 21 jaar meedoen is verboden, wat jeugdcompetities uitsluit. Paardenrennen lopen op een aparte vergunning. Alles daartussen — virtuele sporten, esports, een wedbeurs — heeft in de gelezen wettekst geen eigen bepaling; het staat er niet als toegelaten en niet als verboden, en dat is een verschil met een expliciet verbod dat spelers vaak niet maken.

Waar het aanbod in het register wordt beschreven, en waar niet

Het sportaanbod van de tien platforms waar het hier om gaat, laat zich niet eerlijk vergelijken op markten. Twee merken vertellen iets noemenswaardigs over de breedte van hun aanbod, de rest niet. Bet777 kondigt in zijn eigen app meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan, en dat is de enige concrete breedteclaim in het gezelschap. Scooore laat limieten voor inzet en tijd instellen naast het speelgedrag.

Dat is een smalle basis, en een eerlijke pagina geeft dat toe in plaats van er kolommen op te bouwen. De markt waarop dit onderwerp doorgaans wordt vergeleken — het aantal competities, de diepte van de live-markten, de beschikbaarheid van een combinatiebuilder — is voor de Belgische vergunde aanbieders niet in publieke gegevens vervat. Wie twee sites op dat punt wil vergelijken, opent ze naast elkaar en telt zelf. Voor een lezer betekent het iets anders belangrijks: een uitgesproken breed sportaanbod is bij een Belgische vergunde operator geen onderscheidend argument, want de vergunning dwingt een zekere basiskwaliteit af en de reclame waarmee je dat zou kunnen etaleren is aan banden gelegd. Wat overblijft als verschil zit in de app, de uitbetaling en de gebruiksvriendelijkheid — en dat zijn precies de dingen die je pas ziet als je er speelt.

Waarom het WK-aanbod meer is dan een marktenlijst

Rond het WK voetbal van 2026 komen twee dingen samen die een speler apart zou moeten bekijken. Het eerste is de breedte: meer markten, meer competities naast elkaar, meer live-aanbod tijdens de wedstrijd. Het tweede is de prijs: waar het aanbod groeit, groeit de verleiding om een markt te kiezen zonder naar de quoteringen te kijken. De marge van een WK-markt is niet de marge van de dinsdagmarkt, en al helemaal niet de marge van een combinatieweddenschap.

Het tweede punt dat aandacht verdient, is de eeuwige onzekerheid van een uitslag. Geen enkele pagina kan zeggen wie een WK wint, en dat is niet omdat het onderwerp gevoelig ligt, maar omdat het niet te weten valt. Wat wél te weten valt, is wat een weddenschap terugbetaalt als hij wint en wat de bookmaker van de totale inzet van een markt afhoudt. Dat is rekenwerk, geen voorspelling, en het staat hieronder.

De tien platforms uit het register, één voor één bekeken

Circus Sport: een app in drie talen en een dossier dat niets over het aanbod zegt

Circus Sport staat op het F1+-register met dossier 124893, houder Circus Belgium SA/NV. De eigen app wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans, en dat drietal is voor een Belgische operator precies wat je verwacht.

Wat het dossier uitsluit, is interessanter dan wat het oplevert. Dossier 124893 vertelt dat de landelijke inrichting achter het merk bestaat en dat het domein onder de vergunning valt; het vertelt niets over het aantal competities, de roomlijn, de uitbetalingssnelheid of de beschikbare betaalmethoden. Wie die dingen belangrijk vindt, moet ze opzoeken op de site van het merk zelf, en de wet helpt daar niet bij — de reclamebeperkingen uit het koninklijk besluit van 27 februari 2023 zorgen ervoor dat een operator zijn aanbod nauwelijks nog kan etaleren.

De app in drie talen is een accessibiliteitsvoordeel, niet een kwaliteitsbewijs. Een Waalse speler en een Vlaamse speler hebben allebei een werkende app; of het sportaanbod de vergelijking met de buurman wint, blijkt er niet uit. Wie een nieuwe rekening overweegt en de taal belangrijk vindt, zit hier goed. Voor de rest van de vergelijking levert dit dossier geen munitie.

Scooore: de enige met een vergunningstermijn op de eigen vermelding

Scooore staat op het register met dossier 163192, houder Scooore SA/NV, en vermeldt zelf dat zijn vergunningen F1 en F1+ — afgeleverd door de Kansspelcommissie — geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Dat is de enige concrete vergunningstermijn in dit gezelschap, en hij is de moeite van het benoemen waard: hij laat zien hoe ver een F1+-vergunning vooruitloopt, en hij geeft een speler een controlepunt dat geen enkel andere vermelding biedt.

Daarnaast is Scooore de enige in het gezelschap die op zijn eigen vermelding iets zegt over het beheer van je eigen wedgedrag in combinatie met de leeftijdsgrens: limieten voor inzet, tijd en stortingen zijn instelbaar, het speelgedrag kan worden opgevolgd, persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld, en het spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat is een operator die zijn verplichtingen breder invult dan de wettelijke minimumpreventieboodschap.

De keerzijde is dat ook hier geen betaalmethode en geen uitbetalingstermijn staat. Een termijn van negen jaar op de vergunning is een geruststelling over continuïteit, niet over de kwaliteit van de app. Wie waarde hecht aan een operator die je zelf de touwtjes in handen geeft, vindt hier het meest uitgewerkte instrumentarium van de tien. Wie snel geld wil kunnen opnemen, moet dat in de eigen voorwaarden gaan zoeken, want de vermelding laat het niet los.

Betano: een internationale app uitgever onder een Belgisch domein

Betano staat op het register met dossier 116777, houder Casinos Austria International Belgium SA/NV. De eigen sportweddenschappen-app wordt uitgegeven door Kaizen Gaming International Limited en is onder meer beschikbaar in het Nederlands en het Frans.

Dat is de meest leerzame vermelding van de tien om te begrijpen hoe het Belgische vergunningstelsel in de praktijk werkt. Het merk is internationaal, de app-uitgever is buitenlands, en de vergunninghouder is een Belgische vennootschap met een dossier bij de Kansspelcommissie. De vergunning zit niet op het merk en niet op de app-uitgever; ze zit op het domein, en daarachter staat een landelijke inrichting die aan de vergunningsvoorwaarden voldoet. Wie op een ander domein van dezelfde internationale groep speelt, zit in een andere wereld — dat is precies de valkuil uit de sectie over het register.

Meer dan dat geeft deze vermelding niet prijs. Geen betaalmethoden, geen sportaanbod, geen limieten. Wie een internationale app prettig vindt omdat hij hem uit een ander land kent, vindt hier de vertrouwde omgeving zonder de bonus die er elders bij hoort. Wie van een operator verwacht dat hij zijn Belgische gezicht ook in zijn vermelding laat zien, blijft met het dossiernummer zitten.

Bingoal Sport: een merk met een oudere vergunningengeschiedenis

Bingoal Sport staat op het register met dossier 116870, houder World Football Association SA/NV. Volgens Wikipedia, niet officieel bevestigd, had Bingoal in juli 2021 bij de Kansspelcommissie een vergunning B+ voor online speelautomatenhallen en een vergunning F1 voor online weddenschappen.

Dat is de enige vermelding in dit gezelschap die niet van de operator zelf komt, en dat verandert hoe je hem leest. De Wikipedia-vermelding is een aanwijzing over de geschiedenis van het merk, geen vaststelling van vandaag. Twee dingen zijn er wel uit af te leiden, en geen van beide is een aanbeveling. Het eerste is dat het merk al jaren in het Belgische stelsel zit, met een casino-tak en een wed-tak naast elkaar — de structuur die de wet voor ogen heeft, met een landelijke inrichting die de online vergunning draagt. Het tweede is dat casino en wedden aparte vergunningen zijn met aparte regels, en dat je een casinovermelding dus nooit mag doortrekken naar het wedgedrag op de wedsite.

Op het sportaanbod zegt dit niets. Wie een merk wil dat aantoonbaar lang in het Belgische vergunningenstelsel staat, vindt hier de langste geschiedenis van de tien — met de uitdrukkelijke kanttekening dat die geschiedenis niet van de operator zelf komt. Wie een oordeel over de wedsite wil, moet daarvoor naar de site van vandaag.

ZEbet: vier talen en een renbaanverleden

ZEbet staat op het register met dossier 117739, houder Turf Belgium, en de eigen ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd. De app is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans; vier talen, en die vierde is geen toeval in deze groep.

De houder heet Turf Belgium, wat in het Frans en het Engels naar de renbaan verwijst, en de uitgever is een Franse vennootschap met een renbaanprofiel. Dat is in de Belgische context geen klein detail: paardenweddenschappen lopen op een eigen vergunning, F1P, met eigen voorwaarden van de Koning, en de paardenhuizen in het register zijn Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welke van die drie de onderlinge weddenschap online uitbaat, staat niet vast.

Wat deze vermelding dus oplevert, is een merk met een wortel in de paardensport en een app die naar vier taalgebieden kijkt. Voor een speler die vooral de klassieke sporten wil, zegt dat niets. Voor iemand die de paardenmarkt interessant vindt, is het de moeite de eigen voorwaarden na te lezen voordat hij aanneemt dat het aanbod op het weddomein dezelfde specialisatie draagt. De app in vier talen is functioneel, geen argument.

Betcenter: de leeftijdsgrens als enige vermelding

Betcenter staat op het register met dossier 116594, houder Betcenter Group SA/NV. De eigen vermelding is kort: om een account te openen en op sport te wedden, moet men 21 jaar of ouder zijn.

Daar staat de hele kaart. Negen van de tien platforms in dit gezelschap zeggen in hun vermelding uiteindelijk hetzelfde, alleen sommige met meer woorden eromheen. Betcenter zegt het kaal, en dat is op zichzelf informatief over de manier waarop het merk met zijn publiek praat: er is geen sportaanbod, geen betaalmethode, geen limietentool, alleen de wettelijke drempel.

Is dat een zwakte? Niet noodzakelijk. De leeftijdsvermelding is verplicht, en wie zijn vermelding beperkt tot verplichte informatie is niet automatisch slechter dan wie er een verkooppraatje bij zet — in een markt waar dat verkooppraatje aan banden is gelegd, kan soberheid zelfs een teken van discipline zijn. Alleen: een lezer die op zoek is naar een operator met een uitgewerkt verantwoord-spelenpakket, leert hier niets, en moet op de site zelf gaan kijken. Voor wie de leeftijdsgrens wil kunnen controleren zonder ruis, is dit de schoonste vermelding van de tien.

Betsson Sports: een merk dat de Belgische regelgeving uitdrukkelijk aanhaalt

Betsson Sports staat op het register met dossier 116764, houder Sagevas SA/NV. De eigen weddensite vermeldt dat ze, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar.

Die formulering is opmerkelijk, en niet vanwege de leeftijd. Het merk noemt de Belgische regelgeving bij naam in plaats van simpelweg een leeftijdsgrens te plakken. Dat is een keuze die een lezer iets vertelt: hier wordt de 21+-grens gepresenteerd als een gevolg van de markt waarin men opereert, niet als een eigen beleid. In een omgeving waar een merk in meerdere landen actief is en per land andere leeftijden geldt, is dat de eerlijke formulering — de Belgische grens is strenger dan wat de meeste thuismarkten hanteren, en het merk zegt dat ook.

Verder is de vermelding mager: geen betaalmethode, geen limietentool, geen sportaanbod. Deze kaart levert geen enkel cijfer op waarmee een lezer een operator kan vergelijken. Wie de Belgische lijn in de communicatie van een internationaal merk belangrijk vindt, vindt hier de duidelijkste formulering. Wie een concreet argument zoekt, moet het elders halen.

Bet777: meer dan 2.000 weddenschappen op meer dan 60 sporten

Bet777 staat op het register met dossier 117638, houder Casino de Spa SA/NV, en kondigt in zijn eigen app meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan. Dat is de enige concrete breedteclaim in dit gezelschap, en hij verdient een kritische blik in plaats van een hosanna.

“2.000 soorten weddenschappen” is geen marktbelofte over de Belgische competitie; het is een telling over wat de app in totaal uitstalt. Een speler die op dinsdagavond een weddenschap op een Belgische match wil plaatsen, heeft niets aan de duizendste markt op een buitenlandse competitie als de markten op zijn eigen match dun zijn. De breedte van een aanbod is een goedkope belofte om breed te adverteren en een dure om waar te maken.

Aan de andere kant is het de enige kaart in dit gezelschap waar een lezer een getal kan vasthouden dat de operator zelf over zijn sportaanbod durft te noemen — in een markt waar zulke claims door de reclamebeperkingen schaars zijn geworden, zegt dat iets over de durf van het merk, niet over de kwaliteit van de markten. Bovendien is de combinatie met de houder — Casino de Spa SA/NV, een naam uit de Waalse casino-hoek — een herinnering dat de Belgische wedmarkt opereert vanuit de landelijke inrichtingen, en dat het aanbod op het weddomein niet hetzelfde is als het casinoaanbod op een zusterdomein.

Golden Palace Sports: acht betaalmethoden en hun eigenaardigheden

Golden Palace Sports staat op het register met dossier 126426, houder Stargames SA/NV, en vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer als betaalmethoden. Dat is de langste en meest concrete lijst in dit gezelschap, en hij is meer waard dan hij op het eerste gezicht lijkt.

Acht methoden betekent niet dat acht methoden gelijk zijn. Bancontact is de Belgische debetkaart en de speler die op € 200 per week zit, merkt het verschil tussen Bancontact en een kaart die een kredietlijn toelaat — al is krediet in België uitgesloten en is betaling met een kredietkaart verboden voor spelen die via de informatiemaatschappij worden aangeboden. Een e-wallet als Skrill of Neteller gedraagt zich anders dan een bankoverschrijving: hij staat los van je bankrekening en dat is precies waarom de wetgever elke vorm van krediet aan spelers verbiedt. Visa Debit naast Mastercard is functionele redundantie, geen keuzevrijheid.

De lengte van de lijst is dus geen kwaliteitsbewijs en de aanwezigheid van een kredietkaart in een betaalmethodenlijst betekent niet dat je er op kunt gokken — op de wedsite is dat verboden. Wat de lijst wél doet, is de enige kaart in dit gezelschap zijn waarop een lezer ziet hoe hij zijn geld in en uit het systeem krijgt. Uitbetalingstermijnen en kosten staan er niet bij, en die moet je in de eigen voorwaarden zoeken. Voor een speler die zijn € 200 per week via een specifieke methode wil storten en opnemen, is dit de kaart die een beslissing draagt; voor een speler die naar het sportaanbod kijkt, blijft ze leeg.

Starcasino Sport: zeventien talen en een uitgever met een badplaatsnaam

Starcasino Sport staat op het register met dossier 116431, houder SGS Betting, en de eigen Starsport-app wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder het Nederlands en het Frans. Zeventien.

Dat getal is zo opvallend dat het een waarschuwing is. Een app in zeventien talen is niet gemaakt voor een Vlaamse speler die op de Jupiler Pro League wil wedden; hij is gemaakt om over vele markten heen te werken, en het Nederlands en het Frans staan erbij omdat een Belgisch domein ze nodig heeft. De uitgeversnaam voegt daar een tweede laag aan toe: Chaudfontaine is een badplaatsnaam met een thermale geschiedenis, en de vennootschap achter het merk wortelt in de Waalse exploitatiehoek, net als bij Bet777 en Golden Palace Sports.

Dat maakt van deze kaart dezelfde oefening als bij Bet777 en Bingoal: een merk met een landelijke inrichting als vergunningsdrager en een internationale app als uithangbord. Wat de zeventien talen opleveren voor de wedervaring is nul. Wat ze opleveren voor de verwachting van de lezer is dat het product multinational is opgezet en dat de Belgische eigenaardigheden — de 21+-grens, de € 200 per week, geen bonus — niet de logica van de app bepalen maar de randvoorwaarden waarin hij moet werken. Wie een merk wil dat in België wortelt, moet naar de vergunninghouder kijken, niet naar het aantal talen. De zeventien zijn een bewijs van schaal, en schaal is het tegenovergestelde van maatwerk.

Napoleon Sports: een operator die zijn hulplijnen bij naam noemt

Napoleon Sports staat in het gezelschap als de operator die stortings- en tijdslimieten biedt en voor zelfuitsluiting doorverwijst naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Geen enkele andere vermelding in deze groep noemt vier hulpkanalen bij naam.

Dat is de reden om deze kaart apart te bespreken, en tegelijk de reden om er voorzichtig mee te zijn: een doorverwijzing is geen voorziening. Stopoptijd.be en BetBlocker zijn instrumenten die de speler zelf buiten de operator om instelt; de Kansspelcommissie is de instantie die de uitsluiting registreert. De operator levert de stortings- en tijdslimiet, en dat is het enige wat hij in eigen hand heeft. De rest is een brug naar buiten, en de vraag of die brug bewandeld wordt hangt van de speler af, niet van het merk.

Als arrangeur van hulp is dit de meest expliciete vermelding van de tien. Het spelersprofiel waarvoor dat telt, is de speler die weet dat hij grenzen nodig heeft en ze liever via een herkenbare, van buiten komende tool vastlegt dan via een schuifbalk in de app van de bookmaker zelf. Wie die behoefte niet heeft, leert hier niets over quoteringen, uitbetalingen of markten. En de naam van het merk herinnert eraan dat een bekende achternaam in een markt met strenge reclamevoorschriften vooral één ding is: een herinnering die werkt. De inhoud moet er zelf achteraan.

711 Sports: een dossiernummer op de homepage

711 Sports is de enige operator in dit gezelschap die zijn vergunninggegevens met naam en nummer op de eigen startpagina zet: de site werkt onder de vergunning van CKO Betting NV, nummer FA+ 119162. Daarnaast is de vermelding 21+ verplicht, en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help.

Twee dingen vallen op. Het eerste is de transparantie: een bezoeker die de vergunning wil natrekken, krijgt een vennootschapsnaam en een nummer in plaats van een logo. Dat is een van de weinige keren in dit gezelschap dat een operator de speler iets geeft waarmee hij bij de toezichthouder kan aankloppen.

Het tweede is de vorm van het nummer: FA+ 119162, niet F1+ met een dossiernummer. Dat is precies de reden om de vermelding te lezen en niet te scannen. Wie een vergunning wil controleren, moet het nummer en de houder naast het register van de Kansspelcommissie leggen en niet afgaan op de vorm waarin een site het opschrijft. Een verkeerd begrepen nummer is geen fraude, het is een lezer die te snel keek. Voor wie de gewoonte heeft zijn bookmaker te controleren voordat hij stort, is deze startpagina de meest behulpzame van de tien; voor wie alleen een quotering zoekt, voegt ze niets toe.

Wat een weddenschap kost: inzet, quotering en de marge van een markt

Van quotering naar uitbetaling, en waarom winst iets anders is dan opbrengst

Een weddenschap heeft drie getallen nodig: de inzet, de quotering en de uitkomst. De quotering staat in België in decimale vorm, met een komma: 1,90 in plaats van 1.90. Wat een winnende weddenschap terugbetaalt, is de inzet maal de quotering. Wie 10 euro inzet op 1,90, krijgt 19 euro terug — en dat bedrag bestaat uit twee stukken: de 10 euro die hij zelf heeft ingelegd en 9 euro winst. Wie over “winst” praat en de inzet meetelt, rekent zichzelf rijker dan hij is.

Het onderscheid klinkt schools, tot je het op een combinatieweddenschap toepast. Daar vermenigvuldigen de quoteringen van de afzonderlijke weddenschappen zich tot één prijs. Twee weddenschappen van 1,90 geven samen 3,61, drie geven 6,859. De inzet blijft 10 euro, de mogelijke opbrengst loopt op naar bijna 69 euro, en de winst op 59 euro — maar de kans dat je die opbrengst haalt, is met elke weddenschap vermenigvuldigd op dezelfde manier. Het product van twee quoteringen is een getal waarmee de bookmaker zijn marge twee keer heeft laten meetellen, en dat is de reden waarom een combinatieweddenschap er aantrekkelijker uitziet dan hij is.

De marge: wat er van elke euro inzet in een markt blijft

De marge is het deel dat de bookmaker houdt van de totale inzet op één markt. Ze laat zich niet lezen uit één quotering; ze laat zich lezen uit alle quoteringen van die markt samen, via het uitbetalingspercentage, dat de som is van het omgekeerde van elke quotering, en het omgekeerde daarvan. De marge is dan 100 % min dat uitbetalingspercentage.

Neem een illustratieve tweewegmarkt met decimale quoteringen 1,90 en 1,90 — een voorbeeld om de rekensom te tonen, geen gequoteerde prijs van eender welke operator. Het omgekeerde van 1,90 is telkens 0,5263; twee keer opgeteld geeft dat 1,0526, en het omgekeerde daarvan is een uitbetalingspercentage van ongeveer 95 %. De marge is dan ongeveer 5 % van de inzet: van elke 100 euro die op deze markt wordt ingezet, keert de bookmaker ongeveer 95 euro uit en houdt hij ongeveer 5 euro.

Twee dingen moeten daarbij gezegd worden, en het zijn de dingen die een lezer echt nodig heeft. Het eerste is dat dit een band is, geen vast getal: twee kanten die allebei rond 1,90 liggen, geven een marge in de buurt van 5 %, en kleine verschuivingen in de quoteringen verplaatsen de marge merkbaar. Zakt een kant naar 1,80, dan loopt de marge op; stijgt een kant naar 2,00, dan zakt ze. Wie de formule één keer uitvoert op de markt die hij voor zich heeft, weet meer dan wie een gemiddelde onthoudt.

Het tweede is de eerlijke waarschuwing bij dit getal: 5 % is de marge van een gelijkwaardige tweewegmarkt, en dat is zeldzaam de markt waarin een speler zijn geld kwijt wil. Een 1X2-markt met drie uitkomsten heeft eigen quoteringen en dus een eigen marge. De totale markt, de handicap, de correcte uitslag en de combinatieweddenschap hebben allemaal hun eigen getal. Een marge van één markt doortrekken naar een andere is exact de fout die de rekensom zinloos maakt, en het is de fout die spelers het vaakst maken zonder het te weten.

Wat de marge betekent voor wie € 200 per week stort

Zet de twee cijfers nu naast elkaar, want hier wordt het concreet. De stortingslimiet van € 200 per week per website en de 5 % marge op een markt als de illustratieve hierboven zijn bedragen die weinig met elkaar te maken lijken te hebben. Doe de oefening een keer en het verband is duidelijk: wie elke week het volle bedrag stort en het volledig inzet op markten met een marge van ongeveer 5 %, betaalt in theorie gemiddeld ongeveer 10 euro per week aan marge, of grofweg 500 euro over een jaar — een schatting op basis van de aanname dat alle inzet op zulke markten terechtkomt, en dus geen voorspelling en geen gegarandeerd verlies voor wie dan ook.

Dat getal is geen aanklacht. Het is het normale kostenniveau van een gereguleerde markt, en de Belgische operator levert daar onder meer de vergunning, de leeftijdscontrole en de limiet voor terug. Wat het wel doet, is een illusie doorprikken. De “stortingslimiet” voelt als een plafond op wat je kwijt kan; in werkelijkheid is ze een plafond op wat je erin stopt, en de markt rekent op elk rondje mee. Wie een markt met een lagere marge zoekt, verliest per inzet minder — dat is de enige knop waar een speler écht aan kan draaien, en de bonusknop die hij elders zou zoeken bestaat hier niet.

Waarom de 21+-grens en de marge bij hetzelfde gesprek horen

De leeftijdsgrens van 21 jaar, de stortingslimiet van € 200 per week, de EPIS-controle en het verbod op bonussen zijn vier regels uit één systeem, en ze werken alle vier op hetzelfde punt: ze beperken met welk geld een speler in een markt stapt, niet wat de markt hem teruggeeft. De marge is het enige getal in dat geheel dat de speler echt moet begrijpen, want ze zit in elke quotering die hij ziet. De regelgeving vertelt hem hoe hij een rekening opent en wat hij mag storten; de marge vertelt hem wat een weddenschap kost. Wie alleen het eerste weet, speelt binnen de lijntjes zonder te weten wat het spel per ronde afdraagt.

Wat de wet op de winst zegt: belasting, en wie de aanslag betaalt

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Het is een brutomarge-belasting, en dat verklaart waarom een operator met dunne marges harder moet werken dan een operator die alleen volume draait.

Het tarief is niet overal gelijk, en dat is in een federaal land geen verrassing. Vlaanderen heft een uniforme 15 % op de opbrengst — inzetten min uitgekeerde winsten —, met voor online spelen en weddenschappen 11 % op diezelfde basis en voor paardenrennen, hondenrennen en sportevenementen 15 %. Wallonië heft 15 % van de werkelijke brutomarge op weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen, en 11 % op weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst, via internet, telefoon of tekstbericht. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is. Onder welke lijn een concrete online sportweddenschap valt, staat niet vast.

Twee geruchten horen hier uitdrukkelijk niet thuis. In 2024 werd een verhoging van het Vlaamse online tarief besloten, maar volgens de pers van 31 maart 2026 was daar nog geen wetgeving voor. Een tariefverhoging is dus geen recht; ze is een voornemen, en voornemens worden niet betaald.

Dan de vraag die elke speler stelt en die deze pagina niet kan beantwoorden: of winsten van de speler belast worden. Voor een vergunde operator en voor een niet-vergunde geldt hetzelfde antwoord, namelijk dat dit uit een primaire bron niet vaststaat. Je leest hier dus niet dat winsten belastingvrij zijn, en niet dat ze belastbaar zijn. Wie zekerheid wil, wendt zich tot de FOD Financiën, in het Frans de SPF Finances, of tot een accountant — en dat is geen ontwijkend antwoord maar het enige antwoord dat iemand die niet over de aanslag gaat verantwoord kan geven.

Veelgestelde vragen

Hoe controleer je of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Leg de domeinnaam naast het register van de aanvullende F1+-vergunningen op de site van de Kansspelcommissie. In het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 dossiers voor 25 domeinen. Let op: vergund is het domein, niet de merknaam en niet een buitenlandse licentie. Een site met hetzelfde logo op een ander adres valt er niet onder.

Hoe reken je uit wat een weddenschap oplevert uit je inzet en de quotering?

Vermenigvuldig de inzet met de decimale quotering. Tien euro op 1,90 geeft 19 euro terug, waarvan 9 euro winst en 10 euro je eigen inleg. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldig je eerst de quoteringen van de afzonderlijke weddenschappen tot één prijs en pas daarna met de inzet.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de quoteringen?

Neem het omgekeerde van elke quotering in één markt, tel ze op en neem daarvan het omgekeerde. Dat is het uitbetalingspercentage. De marge is 100 % min dat percentage. Een tweewegmarkt op 1,90 en 1,90 geeft ongeveer 95 % uitbetaling en dus ongeveer 5 % marge.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten, en ze is in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro. Alleen wie niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Nationale Bank kan om opheffing vragen.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator is de belastingplichtige, niet de speler: hij is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Of winsten bij de speler belast worden, staat niet vast; daarvoor verwijzen we naar de FOD Financiën.

Welke risico's loop je op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Zulke sites moeten EPIS niet raadplegen, hebben geen Kansspelcommissie-vergunning en bieden geen Belgische klachtenroute. Bovendien is wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel persoonlijk aansprakelijk, met boetes die tot 576.000 euro kunnen oplopen. De Kansspelcommissie blokkeert zulke adressen en publiceert de lijst.